کد خبر : ۳۱۱۵۳
تاریخ انتشار : ۱۴ فروردين ۱۳۹۵ - ۰۹:۰۹
یک جامعه شناس در گفتگو با نکته آنلاین عنوان کرد:
یک جامعه شناس با بیان اینکه دنیای تجمل گرایی حد و مرزی ندارد، گفت: تجمل گرایی در افراد به مرور تبدیل به یک بیماری درونی شده و نمی توان نهایتی برای آن تصور کرد.
به گزارش نکته آنلاین سعید میرزایی استاد دانشگاه و جامعه شناس، تجمل گرایی را آفات جوامع جهان سوم دانست و اظهار کرد: نشانه ها و شاخص های تجمل گرایی در کشور های در حال توسعه از جمله ایران، بیشتر از کشور های پیشرفته است.

میرزایی علت اصلی گرایش مردم به تجمل را فرهنگ مصرف گرایی عنوان کرد و افزود: معمولا جوامع در حال توسعه بازار خوبی برای مصرف کالاهای وارداتی هستند و به همین جهت کشور های توسعه یافته با تبلیغات و عقب نگه داشتن این جوامع سعی می کنند تا بازار خود را از دست ندهند.

دنیای بی انتهای تجمل گرایی

این استاد دانشگاه در گفتگو با نکته آنلاین، به جنبه های اجتماعی مصرف گرایی پرداخت و تصریح کرد: مصرف گرایی قدم اول بدبختی جوامع است و جامعه ای که مولد نباشد و فرهنگ تولید در آن وجود نداشته باشد به سمت نابودی سوق پیدا می کند.

وی در ادامه افزود: در همه جوامع افراد پول داری هستند که تجمل گرایانه زندگی می کنند اما تعداد این افراد کم است و عموم مردم اینگونه زندگی نمی کنند. در واقع نگاه قالب در این کشور ها بر مبنای زندگی عادی است و مردم هم جایگاه اجتماعی خودشان را پذیرفتند.

میرزایی با بیان اینکه مصرف گرایی در نهایت به تجمل گرایی منتهی می شود، گفت: همه می خواهند بهترین ها را داشته باشند و این ذات بشر است اما تفاوت در نوع دیدگاه ها و پذیرش جایگاه اجتماعی افراد است. به طور مثال کسی که برای تامین نیازهای ابتدایی خویش مشکل دارد دیگر نباید به دنبال خرید یخچال سای بای ساید یا تلویزیون ال ای دی با فلان مارک معروف باشد.

وی ادامه داد: ما فقط می خواهیم مصرف کنیم و اگر از کالاهای جدید بهره مند نباشیم خود را عقب افتاده می دانیم که متاسفانه این دیدگاه در حال حاضر در کشور نهادینه شده است.

دنیای بی انتهای تجمل گرایی

این استاد دانشگاه با بیان اینکه تجمل گرایی با روحیه پیشرفت تفاوت دارد، خاطر نشان کرد: در جامعه ما برعکس جا افتاده و مردم پیشرفت در زندگی شان را در مصرف بیشتر می دانند و گمان می کنند که اگر به سمت مصرف گرایی بروند در زندگی اجتماعی خود موفق هستند در حالی که پیشرفت واقعی در تولید و مصرف حساب شده است.

میرزایی مصرف گرایی را یک بیماری اجتماعی دانست و افزود: تجمل گرایی و مصرف گرایی زمانی به عنوان یک بیماری اجتماعی قلمداد می شود که در بین مردم اپیدمی شود و وقتی مردم بدون توجه به نیازشان به دنبال کالاهای لوکس می گردند، جامعه دچار این بیماری می شود.

وی افزود: الان جامعه ایران در مصرف گرایی دچار این بیماری شده است و وقتی نگاه می کنید در خانه های ما بهترین کالا ها با برند های خارجی وجود دارد در حالی که در کشور های توسعه یافته هم اینگونه نیست.

این جامعه شناس با تاکید بر اینکه میزان مصرف کالای لوکس در جامعه ایران، بیشتر از استاندارد های جهانی است، تصریح کرد: شما نگاه کنید که اروپایی ها، ژاپنی ها و چینی ها  چگونه زندگی می کنند. اگر به خانه های آنها برویم در می یابیم که زندگی شان بسیار معمولی تر از ما ایرانی ها است. 

دنیای بی انتهای تجمل گرایی

میرزایی در ادامه اظهار کرد: آنچه که مردم از زندگی غربی در ذهن دارند، یک زندگی مرفه، لوکس و باشکوه است که این موضوع حاصل تبلیغات وسیع رسانه های غربی است و واقعیت ندارد. یک مثل وجود دارد که خیلی ها آن را شنیده ایم و اینکه اگر در خارج یک روز کار نکنی ممکن است گرسنه بمانی.

وی با بیان اینکه برخی از مردم ایران حاضرند گرسنه بمانند  اما لوکس زندگی کنند، تصریح کرد: درد بزرگ جامعه ما در تعریف نادرست از زندگی مطلوب نهفته است. مردم فکر می کنند اگر از فلان اسباب زندگی با بهترین برند های جهانی بهره مند باشند پس زندگی خوبی خواهند داشت و متاسفانه شاخص های کمیت در زندگی ما ایرانی ها حرف اول را می زند.

میرزایی در پایان با تاکید بر اینکه باید به ایجاد تعادل در زندگی  اجتماعی توجه شود، خاطر نشان کرد: من نمی گویم که مردم از کالاهای مناسب و با کیفیت استفاده نکنند بلکه حرف اصلی این است که باید بین نیاز واقعی و مصرف، تعادل برقرار کرد.


ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: