کد خبر : ۱۰۴۴۷
تاریخ انتشار : ۱۶ شهريور ۱۳۹۴ - ۰۹:۵۵
نکته آنلاین بررسی می‌کند
امروزه با گسترش تکنولوژی و یارانه ای شدن بازی‌های کودکان، بسیاری از اسبای بازی‌های سنتی و بومی که زمانی نه چندان دور جایگاه ویژه ای در جامعه ایران داشت به دست فراموشی سپرده شده است.

دنیای اسباب بازی‌های فراموش شده

به روز و جذاب‌تر کردن بازی‌های سنتی، قدیمی و بومی و همچنین مفید‌تر کردن بازی‌های رایانه ای به صورت همزمان در دستور کار مسئولان و برنامه ریزان فرهنگی می‌تواند زمینه ساز شرایط بهتری برای کودکان باشد.
به گزارش نکته آنلاین ، دوران کودکی از دوران مهم و حائز اهمیت در زندگی هر انسانی است که به سال‌های اولیه زندگی انسان اطلاق می‌شود برای مثال در کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل متحد، کودک به هر انسانی که زیر هجده سال تمام باشد گفته می‌شود اما از آن جایی که تقسیم بندی‌های مختلفی در رابطه با دوره‌های زندگی انسان در علم روانشناسی وجود دارد برخی سنین 2 تا 7 سالگی را دوران کودکی اول، سنین 7 تا 12 سالگی دوران کودکی دوم نامیده می‌شود و از 12 تا 20 سالگی دوران نوجوانی به شمار می‌آورند.

در بیشتر نظام‌های حقوقی جهان، دورهٔ کودکی به دو دوره تقسیم می‌شود:

دورهٔ عدم تمیز

دورهٔ تمیز 

کودکی که در دورهٔ تمیز باشد، کودک مُمَیِّز گفته می‌شود به این معنی که کودک گرچه سن و سال کمی دارد، ولی شعور درک امور روزمره دارد و هنجارهای روزمرهٔ مردم را تا حد متعارف می‌داند. کودک غیر ممیز نیز کسی است که هنوز در دوران پیش از تمیز است.

در برخی از کشورها سن هفت سال تمام را پایان دورهٔ عدم تمیز کودک می‌داند و از آن به بعد، کودک، ممیز محسوب می‌شود.  

آنچه که در این مورد اهمیت دارد، رشد و نمو کودک در دوران عدم تمیز است چرا که اگر سن 7 سالگی را سن تمییز کودک بدانیم این سن مقارن است با زمان ورود به مدرسه و آغاز آموزش پذیری کودک و شکل گیری مفهوم اوقات فراغت و تفریحات، در حالی که کودک زیر 7 سال به دلیل نداشتن هیچ مشغله و فعالیت اجباری مانند مدرسه کلیه اوقات خود را صرف بازی و سرگرمی می‌کند.بازی و سرگرمی که از ویژگی‌های ذاتی دوران کودکی و به تعبیری بخشی از زندگی ست به همین منظور سرگرمی و اسباب بازی برای کودکان زیر 7 سال به دلیل تاثیر گذاری در رشد و پرورش فکری و عاطفی و جسمی کودکان، اهمیت ویژه ای دارد چرا که علاوه بر پر کردن زمان کودک، می‌بایست به صورت ضمنی او را برای دوران بزرگسالی و پذیرش هنجارهای اجتماعی و نقش آموزی جنسیتی آماده کند به این معنی که بازی، تبدیل به بستری برای بالندگی و نمو کودک بشود. در همین راستا می‌توان در قالب تفریح و سرگرمی و ارایه‌ی اسباب‌بازی‌های سازنده به خردسالان مهارت‌های زندگی را آموخت و با استفاده از بازی و اسباب‌بازی به پرورش خلاقیت کودکان کمک کرد.

حاجیان‌زاده، مدیرعامل کانون فکری و پرورشی کودکان و نوجوانان، در همین راستا می‌گوید  اسباب‌بازی یک کالای فرهنگی، آموزشی، و کالای پرورش فکر و خلاقیت است در عین حال نقش مخرب و ضد تربیتی برخی از بازی‌ها را نمی‌توان نادیده گرفت چرا که از مصادیق تهاجم فرهنگی است که به ترویج خشونت، مفاسد اخلاقی و ترویج سبک زندگی غربی می‌پردازد.

اما نباید فراموش کرد که نیاز کودکان امروز و سبک سرگرمی‌های آن‌ها بسیار متفاوت از کودکان نسل قبل است چرا که اگر بازی‌های دسته جمعی و پر هیجان نیاز کودک نسل قبل به سرگرمی و بازی را تامین می‌کرد اما امروزه بازی‌های رایانه ای  جز لاینفک زندگی کودکان به شمار می‌آید.

در همین راستا نمی‌توان از کودک امروز انتظار داشت که صرفا به بازی‌های سنتی و قدیمی روی آورد چرا که نه برای او لذت بخش است و نه می‌توان در دنیای مدرنچنین توقعی از کودک داشت.

بلکه می‌بایست تلاش برای به روز کردن و جذاب‌تر کردن بازی‌های سنتی و قدیمی و بومی و مفید‌تر کردن بازی‌های رایانه ای به صورت همزمان در دستور کار مسئولان و برنامه ریزان فرهنگی قرار گیرد تا هم خردسالان از کارکرد این بازی‌های سنتی مانند ایجاد تحرک و تلاش جسمی و آموزش مهارت‌‌هایی مانند تقسیم کار، مسوولیت‌پذیری منتفع شوند و هم از فراموشی ی این دست بازی‌ها جلوگیری شود و در نهایت بتوان اسباب سرگرمی‌های مناسب برای انواع ذائقه‌ها را فراهم کرد.

حاجیان زاده همچنین نقش شورای نظارت بر اسباب‌بازی را در این زمینه مهم ارزیابی کرد و گفت: به نظر من این شورا علاوه بر کنترل و نظارت بر ساخت و واردات اسباب‌بازی می‌تواند به حوزه استانداردسازی و هدایت تولید اسباب‌بازی هم بیاندیشد. 

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر: